W środę amerykański bank centralny Fed podniósł podstawową stopę procentową o ćwierć punktu procentowego
Kluczowym wydarzeniem dla inwestorów w ubiegłym tygodniu było środowe posiedzenie amerykańskiego banku centralnego Fed. Amerykańscy bankierzy centrali podnieśli podstawową stopę procentową fed funds rate o ćwierć punktu procentowego ze względu na utrzymującą się inflację powyżej dwuprocentowego celu inflacyjnego. Nowy przedział docelowy wynosi obecnie od 3,75% do 4,00% (link). Była to pierwsza podwyżka amerykańskich stop procentowych od 2023 roku. Bardzo wartościowy i szczegółowy komentarz dotyczący posiedzenia Fed, zatytułowany „The Fed Just Made Its First Move Since 2023 – Here's What It Means” (tłum. Fed właśnie wykonał swój pierwszy ruch od 2023 roku – oto, co to oznacza), opublikowała firma inwestycyjna Evergreen Gavekal (link).
Stopa funduszy federalnych, górny przedział, zmiany w ciągu ostatnich 20 lat (źródło: Bloomberg)
Czeski Bank Narodowy pozostawił w czwartek pozostawił podstawową stopę procentową bez zmian
W czwartek odbyło się posiedzenie rady bankowej Czeskiego Banku Narodowego (CNB). Czeskie władze banku centralnego pozostawiły podstawową stopę procentową – dwutygodniową stopę repo – bez zmian na poziomie 3,75% (link). Kluczowe punkty oświadczenia Rady Banku (link) są moim zdaniem następujące:
- Zgodnie ze zaktualizowaną prognozą sekcji monetarnej inflacja na przełomie bieżącego i przyszłego roku tymczasowo wzrośnie.
- Wzrosło ryzyko inflacyjne wynikające z rozwoju sytuacji na rynkach surowców.
- Na kolejnym posiedzeniu Rada Banku będzie rozważać wybór między stabilnością a podwyżką stóp procentowych.
- Ceny rosną przede wszystkim w sektorze usług, który jest istotnym składnikiem inflacji bazowej.
- Ciągły wzrost cen nieruchomości ma charakter proinflacyjny.
- Rada Banku oceniła ryzyko i niepewność związane z perspektywą osiągnięcia celu inflacyjnego jako ogólnie proinflacyjne.
Dwutygodniowa stopa repo, zmiany w ciągu ostatnich 20 lat (źródło: Bloomberg)
Podsumowanie wydarzeń na globalnych rynkach finansowych w minionym tygodniu
Tendencja rynkowa z poprzedniego tygodnia w mniejszym lub większym stopniu utrzymała się również w minionym tygodniu, kiedy to zarówno obligacje, jak i akcje ponownie odnotowały spadki.
Globalny indeks obligacji Bloomberg Global Aggregate spadł o 0,6%, przy czym średnia globalna rentowność obligacji do terminu zapadalności Bloomberg Global Aggregate Yield to Worst wzrosła o cztery punkty bazowe do 4,31%. Rentowność do terminu zapadalności dziesięcioletniej amerykańskiej obligacji skarbowej wzrosła o 3 punkty bazowe do 5,00%, a rentowność do terminu zapadalności 10-letniej czeskiej obligacji skarbowej wzrosła nawet o 14 punktów bazowych do 5,36%.
Globalny indeks akcji MSIC All Country World spadł o pół procenta. Spośród monitorowanych indeksów największy spadek zanotował indeks akcji z Ameryki Łacińskiej (MSCI Latin America -2,5%) natomiast relatywnie najlepiej radził sobie indeks akcji japońskich (MSCI Japan +1,3%).
Jeśli chodzi o sytuację na rynkach walutowych, dość wyraźnie umocnił się dolar amerykański, według indeksu dolara DXY konkretnie o 1,1% do 100,2 punktów.
Na rynkach surowców cena ropy Brent utrzymywała się powyżej 100 dolarów za baryłkę, zamykając tydzień na poziomie 103,9 dolara. Nieznaczne wzrosty odnotowały metale szlachetne: złoto wzrosło o 0,4% do 4391 dolarów za uncję, a srebro o 3,0% do 67,1 dolara za uncję.
Amerykański indeks S&P 500: Analiza wyjątkowo silnego wzrostu od 2009 roku
W ostatnim czasie coraz więcej osób pyta, na ile trwały jest bardzo wysoki wzrost wartości amerykańskich akcji, który obserwujemy od czasu globalnego kryzysu finansowego. W związku z tym opracowałem szczegółową analizę, w której podzieliłem ogólny wzrost wartości indeksu na trzy podstawowe komponenty fundamentalne, którymi są wzrost przychodów, wzrost marży zysku netto oraz wzrost wskaźnika P/E. Najważniejsze wnioski z mojej analizy są następujące:
- Całkowita stopa zwrotu indeksu S&P 500 w podanym okresie wyniosła 1016% co odpowiada średniorocznej stopie zwrotu na poziomie 14,8%.
- Wzrost przychodów wyniósł 4,4% w skali roku.
- Wzrost marży zysku netto wyniósł 4,5% w skali roku.
- Wzrost wyceny P/E wyniósł 5,6% w skali roku.
Obliczenia te doprowadziły mnie do następujących wniosków analitycznych:
- Wzrost przychodów w przybliżeniu odpowiadał wzrostowi nominalnego PKB, tj. sumie realnego PKB i inflacji. Jest to prawdopodobnie jedyny prawdziwie stabilny czynnik generujący przychody w dłuższej perspektywie.
- Średnia marża zysku netto wynosi obecnie 15,6%, co jest rekordem historycznym. W perspektywie najbliższych 5–10 lat nie mogę zatem – w scenariuszu bazowym – oczekiwać pozytywnego wpływu tego czynnika generującego zyski. Spodziewałbym się raczej stopniowej normalizacji w kierunku dolarów i negatywnego wpływu.
- Wskaźnik P/E na poziomie 25,9x jest obecnie stosunkowo bliski historycznych maksimów. Dlatego też, w tym przypadku obowiązuje dokładnie ten sam wniosek analityczny, co w przypadki marży zysku netto.
Wniosek: O ile nie wydarzy się nic nadzwyczajnego, to moim zdaniem jest dość prawdopodobne, że średni roczny zwrot z indeksu S&P 500 w ciągu najbliższych 5-10 lat będzie niższy niż w ostatnich 17 latach, ponieważ – zgodnie z moją analizą – w scenariuszu bazowym do ogólnego wzrostu wartości indeksu znacząco pozytywnie przyczyni się jedynie wzrost przychodów.
Na zakończenie chciałbym zwrócić uwagę na mój nowy artykuł, który ukazał się w piątek na stronie internetowej „Hospodářské noviny” pod podtytułem „Globální finanční trhy v roce 2026: Akcie silně rostou, zatímco dluhopisy doplácejí na fiskální a inflační rizika“ (tłum. „Globalne rynki finansowe w 2026 r.: Akcje odnotowują silny wzrost, podczas gdy obligacje ponoszą konsekwencje ryzyka fiskalnego i inflacyjnego”), który dostępny jest również na stronie internetowej www.conseq.pl (tutaj).
Michal Stupavský
Strateg inwestycyjny